Δάνεια σε ελβετικό φράγκο – Ρυθμίσεις ενόψει

Η πρόσφατη ανατροπή στην ισοτιμία ευρώ και ελβετικού φράγκου επιδεινώνει ακόμη περισσότερο τη θέση χιλιάδων οφειλετών δανείων σε ελβετικό φράγκο, καθιστώντας επιτακτική ανάγκη τη λήψη μέτρων από την Πολιτεία για την προστασία τους, αναφέρει η Ένωση Καταναλωτών – Ποιότητα Ζωής, ζητώντας την αναδρομική αποκατάσταση της αποπληρωμής και εξόφλησης του δανείου τους με βάση το κεφάλαιο που πραγματικά έλαβαν σε ευρώ.

Όπως αναφέρει στη σχετική ανακοίνωση η ΕΚΠΟΙΖΩ, τα τελευταία χρόνια έχει λάβει εκατοντάδες καταγγελίες από δανειολήπτες, οι οποίοι αν και έχουν επιστρέψει ένα μεγάλο μέρος του κεφαλαίου, λόγω των αλλαγών της ισοτιμίας από το 2009, σήμερα οφείλουν πολύ περισσότερα από όσα δανείστηκαν.

«Οι ευθύνες των ελληνικών τραπεζών που επέλεξαν να προωθήσουν τα προϊόντα αυτά είναι τεράστιες. Βομβαρδίζοντας με διαφημιστικά μηνύματα τους καταναλωτές, έδιναν έμφαση στο χαμηλό επιτόκιο των συγκεκριμένων δανείων, παραλείποντας να ενημερώσουν για τους κινδύνους από μια τέτοια υπηρεσία», τονίζεται.

Η καταναλωτική οργάνωση επισημαίνει ότι, στην ουσία, τα δάνεια σε ξένο νόμισμα έχουν επενδυτικό χαρακτήρα, με συναλλαγματικούς κινδύνους που δεν είναι σε θέση να υπολογίσει ο μέσος καταναλωτής. Αντίθετα, οι καταναλωτές προσδοκούν να επιστρέψουν το κεφάλαιο που έλαβαν, συνήθως για την αγορά του σπιτιού τους, πλέον του τόκου.

Παραδείγματα που δείχνουν την επιβάρυνση

Αποκαλυπτικά είναι τα παραδείγματα για την επιβάρυνση των δανειοληπτών: Έστω ότι ένας δανειολήπτης έλαβε στεγαστικό δάνειο 100.000 ευρώ το 2007, με ρήτρα ελβετικού φράγκου για την αγορά ακινήτου. Η ισοτιμία την περίοδο εκείνη ήταν 1 ευρώ=1,65 ελβετικά φράγκα. Το ισόποσο του κεφαλαίου, δηλαδή, σε ελβετικό φράγκο ήταν 165.000 ευρώ, το επιτόκιο 2% και η διάρκεια του δανείου 20 έτη.

Με βάση την πρόσφατη ανατίμηση του ελβετικού φράγκου και τη νέα ισοτιμία 1 ευρώ=1 ελβετικό φράγκο, το σύνολο της οφειλής μαζί με τους τόκους σε ξένο νόμισμα είναι 231.054 ελβετικά φράγκα, ήτοι 231.054 ευρώ.

Η τεράστια διαφορά έχει προκύψει από την τεράστια αύξηση της ισοτιμίας του ελβετικού φράγκου σε σχέση με το ευρώ. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το ξένο νόμισμα ανατιμήθηκε περίπου 40% έναντι του ευρώ. Υπάρχουν άλλες περιπτώσεις, οι οποίες είχαν καταγγελθεί από το 2012, καθώς το ελβετικό φράγκο είχε ανατιμηθεί και την περίοδο 2007-2011.

Ένας δανειολήπτης είχε λάβει δάνειο 166.279,63 ευρώ ή 267.710,20 ελβετικών φράγκων, με ισοτιμία 1,61, τον Απρίλιο του 2008. Είχε επιτόκιο 2,77%, η δε μηνιαία τοκοχρεολυτική δόση ξεκίνησε με 550 ευρώ. Τον Ιανουάριο του 2009, η δόση ανήλθε στα 612,25 ευρώ, για να φτάσει στα 640 ευρώ στο τέλος Δεκεμβρίου του 2010 και στα 700,38 ευρώ τον Δεκέμβριο του 2011. Τότε ο δανειολήπτης προχώρησε σε αγωγή κατά της τράπεζας, διότι δεν μπορούσε να πληρώνει την κατά 27% αυξημένη δόση.

Προσφυγές στα δικαστήρια

Στα δικαστήρια κατά των τραπεζών ετοιμάζονται να προσφύγουν πολλοί εκ των 65.000 Ελλήνων δανειοληπτών, οι οποίοι την περίοδο 2006-2009 πήραν κυρίως στεγαστικά δάνεια σε ελβετικό φράγκο και πλέον έχουν βρεθεί να χρωστούν δραματικά περισσότερο κεφάλαιο, ακόμη και από όσο όφειλαν όταν σύναψαν τις δανειακές συμβάσεις.

Οι δανειολήπτες έχουν συστήσει σύλλογο και ήδη δύο υποθέσεις στην Ξάνθη έχουν δικαστεί πρωτοδίκως. Συγκεκριμένα, το περασμένο καλοκαίρι το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ξάνθης είχε εκδώσει απόφαση που δικαίωνε δανειολήπτη – συνταξιούχο αστυνομικό, ο οποίος το 2007 είχε δανειστεί 166.680 ελβετικά φράγκα, ορίζοντας πως μπορεί να εξοφλήσει το δάνειό του βάσει της ισοτιμίας που ίσχυε μεταξύ ευρώ/ελβετικού φράγκου την περίοδο που εγκρίθηκε από την τράπεζα.

Επίσης, για δεύτερη φορά σε σύντομο χρονικό διάστημα το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ξάνθης έδωσε λύση στο πρόβλημα δύο δανειοληπτών, υποχρεώνοντας την τράπεζα να υπολογίσει τα δάνεια με την ισοτιμία που ίσχυε κατά το χρόνο εκταμίευσης. Αυτό σημαίνει ότι για τους δανειολήπτες αυτούς, η τράπεζα υποχρεώνεται να υπολογίσει τα δάνειά τους με τις ισοτιμίες (ευρώ/ελβετικό φράγκο) που ίσχυαν κατά τις ημερομηνίες εκταμίευσής τους.

Οι κινήσεις των τραπεζών

Σύμφωνα, πάντως, με στελέχη των τραπεζών, οι δανειολήπτες που έχουν χρέη σε ελβετικό φράγκο δεν θα πρέπει να προβούν σε εσπευσμένες κινήσεις, καθώς, αν μετατρέψουν τώρα το δάνειό τους σε ευρώ, καταγράφουν πραγματικές ζημίες, ενώ, αν παραμείνουν στο ελβετικό νόμισμα, οι ζημίες που καταγράφουν είναι λογιστικές και ενδεχομένως βραχυπρόθεσμα να καταστούν αναστρέψιμες.

Την ίδια ώρα, οι τράπεζες σχεδιάζουν κινήσεις ώστε να ανακουφιστούν οι δανειολήπτες από την αιφνίδια αλλαγή της ισοτιμίας. Μία απ’ αυτές τις κινήσεις είναι να διαχωριστεί από τη συνολική οφειλή το τμήμα εκείνο που αντιπροσωπεύει την ανατίμηση του φράγκου έναντι του ευρώ.

Αυτό σημαίνει ότι για ένα στεγαστικό δάνειο το υπόλοιπο του οποίου, λόγω των συναλλαγματικών μεταβολών, αυξήθηκε από τις 70.000 στις 100.000 ευρώ, ο οφειλέτης θα πληρώνει για ένα χρονικό διάστημα, φερ’ ειπείν 5 ή 10 χρόνια, μηνιαία δόση μόνο για τις 70.000 ευρώ. Οι υπόλοιπες 30.000 ευρώ θα «παγώσουν» και θα επιβαρύνονται με ένα πολύ χαμηλό επιτόκιο ή ακόμη και καθόλου, τα επόμενα χρόνια. Στην περίπτωση αυτή, αφενός μειώνεται σημαντικά η δόση, ενώ υπάρχει η προοπτική ακόμη και να «σβηστεί» το επιπλέον χρέος, εάν το ευρώ ανακάμψει έναντι του φράγκου τα επόμενα χρόνια. Επιπλέον, ο τρόπος αποπληρωμής του δανείου θα επανεξετάζεται μετά από την περίοδο χάριτος που θα συμφωνηθεί.

 Αν σας αρέσει το άρθρο τότε μπορείτε να κάνετε like στην σελίδα μας στο Facebook

 

Μειώστε ως 40% τη δόση του στεγαστικού σας

Ποιες λύσεις προσφέρουν οι τράπεζες για να δώσουν διέξοδο στους δανειολήπτες που αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους λόγω μείωσης των εισοδημάτων τους.

 Πληθώρα λύσεων αναχρηματοδότησης προσφέρουν οι τράπεζες δίνοντας διέξοδοστους δανειολήπτες που δεν μπορούν λόγω της μείωσης των εισοδημάτων τους να αντεπεξέλθουν στις μηνιαίες δόσεις τους. Μετά το ξέσπασμα της κρίσης τα καταστήματα των πιστωτικών ιδρυμάτων τείνουν να εξελιχθούν σε κέντρα...αναδιάρθρωσης οφειλών λόγω της αυξημένης ζήτησης για ρύθμιση στεγαστικών καικαταναλωτικών δανείων από νοικοκυριά που αντιμετωπίζουν σημαντικές οικονομικές δυσκολίες.
Σε αυτές τις περιπτώσεις οι τράπεζες προχωρούν σε αλλαγή των όρων εξόφλησης των δανείων που έχουν χορηγήσει στο παρελθόν μειώνοντας κατ΄ αυτόν τον τρόπο τη μηνιαία δόση είτε σε προσωρινή είτε σε μόνιμη βάση. Τα «όπλα» πουχρησιμοποιούν για να το πετύχουν αυτό είναι η επιμήκυνση της διάρκειαςεξόφλησης, η παροχή περιόδου χάριτος, η μεταφορά υπολοίπων σε προγράμματαμε χαμηλότερα επιτόκια ή ακόμη και το «κούρεμα» μιας οφειλής.
Βέβαια οι τράπεζες ελέγχουν εξονυχιστικά τα σχετικά αιτήματα και διευκολύνουν μόνον όσους αποδεδειγμένα δεν μπορούν να συνεχίσουν την αποπληρωμή των δανείων τους. Οι παροχές αυτές δεν προσφέρονται δωρεάν, καθώς ο δανειολήπτηςμπορεί μεν να πληρώνει μικρότερη δόση αλλά τελικώς επιβαρύνεται με περισσότερους τόκους.
Με την αλλαγή των όρων εξόφλησης των στεγαστικών δανείων τα οποία έχουν χορηγήσει στο παρελθόν προσπαθούν οι τράπεζες να αντιμετωπίσουν τις καθυστερήσεις στην εξόφληση των μηνιαίων δόσεων σε περιπτώσεις που ο δανειολήπτης έχει πραγματικά ανάγκη. Τους τελευταίους μήνες δεν ήταν μόνο οι περικοπές στα εισοδήματα των δανειοληπτών που επιδείνωσαν το πρόβλημα. Επιβάρυνση προκάλεσαν τόσο η πορεία των επιτοκίων όσο και η κίνηση των συναλλαγματικών ισοτιμιών για όσους δανειοδοτήθηκαν σε ξένο νόμισμα.

Πλέον, με τη χειροτέρευση της κρίσης χρέους, δίνεται μια ανάσα σε αυτές τις περιπτώσεις. Συγκεκριμένα ευνοούνται όσοι έχουν δάνειο κυμαινόμενου επιτοκίου, καθώς οι τελευταίες εξελίξεις στις αγορές αναγκάζουν την ΕΚΤ να πατήσει «φρένο» στις αυξήσεις των επιτοκίων της, τα οποία αναμένονταν να ενισχυθούν περαιτέρω ως το τέλος του έτους. Πλέον οι περισσότερες προβλέψεις κάνουν λόγο για μείωσή τους, ακόμη και στο επίπεδο του 1%.

Επιπλέον, σαν «μάννα εξ ουρανού» ήλθε για όσους έχουν λάβει στεγαστικό δάνειο σε ελβετικό φράγκο η απόφαση της κεντρικής τράπεζας της χώρας για την επιβολή ανώτατου ορίου στην ισοτιμία του νομίσματός της με το ευρώ, το οποίο έφθασε μέσα στο καλοκαίρι να υποτιμάται ως και 60% σε σχέση με το υψηλό της τελευταίας τριετίας.

Οι μηνιαίες δόσεις των στεγαστικών δανείων μπορούν να μειωθούν με διάφορους τρόπους. Οι τράπεζες προχωρούν σε αναδιάρθρωση μιας οφειλής αφού διαπιστώσουν ότι όντως ο πελάτης τους αντιμετωπίζει πρόβλημα στην εξόφλησή της. Αν τελικώς αποφασίσουν να ρυθμίσουν το δάνειο, υπάρχει η πιθανότητα να αυξήσουν και το επιτόκιο δανεισμού ως «αντάλλαγμα» για την παροχή της διευκόλυνσης.

Πλαφόν στη μηνιαία δόση με βάση τη μεταβολή της ισοτιμίας ευρώ- ελβετικού φράγκου θέτει η Τράπεζα της Ελβετίας μετά την απόφασή της να προχωρήσει στην επιβολή ανώτατου ορίου στις διακυμάνσεις της σχέσης των δύο νομισμάτων. Πλέον δεν μπορεί να ξεπεράσει το επίπεδο του 1,20, έτσι οι δανειολήπτες θα μπορούν να υπολογίσουν τη μέγιστη δόση που θα πληρώνουν λόγω των μεταβολών της ισοτιμίας.

Από την άλλη, ευνοούνται από τα μηδενικά επιτόκια του νομίσματος, τα οποία στην τρίμηνη διάρκεια φθάνουν το 0,1%, ενώ στον μήνα είναι αρνητικά (-0,1%). Το τελικό κυμαινόμενο επιτόκιο για τα δάνεια που έχουν δοθεί τα τελευταία χρόνια δεν ξεπερνά στην πλειονότητα των περιπτώσεων το επίπεδο του 2,50%. Ουσιαστικά, το ύψος του διαμορφώνεται πλέον με βάση το περιθώριο κέρδους της τράπεζας, αφού ο δείκτης αναφοράς (Libor) βρίσκεται γύρω στο μηδέν.

Τρεις τρόποι για την ελάφρυνση του λογαριασμού

1. Επιμήκυνση της διάρκειας εξόφλησης

Οσο περισσότερο αυξάνεται η διάρκεια του στεγαστικού δανείου τόσο μειώνεται η μηνιαία δόση. Ωστόσο μειονέκτημα αποτελεί το γεγονός ότι σε αυτή την περίπτωση αυξάνονται οι συνολικοί τόκοι που θα κληθεί να πληρώσει το νοικοκυριό.

Περιοριστικό παράγοντα σε αυτές τις περιπτώσεις αποτελεί η ηλικία του δανειολήπτη, η οποία στη λήξη του δανείου δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 65-70 έτη, ανάλογα με την πολιτική της κάθε τράπεζας.

Για παράδειγμα, για μια οφειλή της τάξεως των 100.000 ευρώ με επιτόκιο 4,5% και διάρκεια εξόφλησης τα 20 έτη, η μηνιαία δόση ανέρχεται σε 635 ευρώ. Αν η διάρκεια εξόφλησης αυξηθεί στα 25 έτη, η δόση πέφτει στα 555 ευρώ, ενώ στα 30 έτη υποχωρεί στα 507 ευρώ. Ωστόσο η διευκόλυνση αυτή κοστίζει σε τόκους. Συγκεκριμένα, για τα επιπλέον πέντε έτη ο δανειολήπτης θα πληρώσει παραπάνω τόκους ύψους 15.000 ευρώ και για τα 10 έτη 30.000 ευρώ.

2. Παροχή περιόδου χάριτος

Στην προκειμένη περίπτωση ο δανειολήπτης για ένα διάστημα που μπορεί να κυμαίνεται από λίγους μήνες και να φθάσει ακόμη και τα τρία έτη μπορεί να επιτύχει μείωση της δόσης του, καταβάλλοντας μόνο τους τόκους του δανείου. Για ένα δάνειο 20ετούς διάρκειας ύψους 100.000 ευρώ, με επιτόκιο 4,50%, η μηνιαία δόση πέφτει από τα 635 ευρώ στα 375 ευρώ αν παρασχεθεί από την τράπεζα περίοδος χάριτος. Ωστόσο για όσο διάστημα καταβάλλονται μόνο οι τόκοι το υπόλοιπο του δανείου παραμένει το ίδιο, με αποτέλεσμα οι δόσεις στη συνέχεια να είναι αυξημένες. Ετσι αν χρησιμοποιηθεί στο συγκεκριμένο παράδειγμα περίοδος χάριτος ενός έτους, η μηνιαία δόση μετά την παρέλευσή του θα διαμορφωθεί στα 655 ευρώ, επιβαρύνοντας τον δανειολήπτη συνολικά με περίπου 1.600 ευρώ. Οσο μεγαλύτερη η περίοδος χάριτος τόσο υψηλότερες θα είναι η δόση και η συνολική επιβάρυνση για το δάνειο.

3. Αναστολή πληρωμής δόσεων

Σε ακραίες περιπτώσεις όπου τα εισοδήματα δεν επαρκούν για την πληρωμή των δόσεων, οι τράπεζες μπορούν να παράσχουν μια περίοδο χάριτος, κατά τη διάρκεια της οποίας δεν καταβάλλονται δόσεις. Οι τόκοι στην προκειμένη περίπτωση κεφαλαιοποιούνται, αυξάνοντας το συνολικό χρέος, τις μελλοντικές δόσεις και τους τόκους. Στο προηγούμενο παράδειγμα αν επιλεγεί περίοδος χάριτος δύο ετών, οι τόκοι αυτής της περιόδου ύψους 9.000 ευρώ θα κεφαλαιοποιηθούν, αυξάνοντας το χρέος σε 109.000 ευρώ. Με εναπομένουσα διάρκεια 18 έτη, η νέα δόση θα διαμορφωθεί σε 740 ευρώ, ενώ οι τόκοι θα αυξηθούν κατά 7.000 ευρώ.




Πηγή : Το Βήμα